Na een jaar van voorbereiding, was het eindelijk zover, de Freedom Memorial Tour ging van start. Er hadden zich circa 140 deelnemers aangemeld, die zich zouden verdelen over 65 voertuigen. Hierbij kwamen nog als extra onze 'EREGASTEN' voor vandaag, namelijk 15 Canadese en 5 Hollandse oorlogsveteranen.
Tot slot was de Dronten & District Pipeband met 20 personen aanwezig om de dag op te luisteren met hun werkelijk schitterende repertoire.

Om de 'Tour' zo veilig mogelijk te laten verlopen waren er 3 professionele verkeersregelaars aanwezig. Toen deze mensen hoorden van ons evenement, boden ze zichzelf geheel op vrijwillige basis aan. Best een bijzonder iets, als je bedenkt dat het aantal mensen dat vrijwillig iets voor een ander doet, overal met sprongen terug loopt.
Omdat er natuurlijk altijd iets onverwachts kan gebeuren, waren er ook nog 2 dames van het Rode Kruis aanwezig.

De start was, zoals bekend, in Hooglanderveen bij restaurant 'Houtrust'. Hier werden alle deelnemers welkom geheten en was er voor iedereen ruim voldoende koffie en broodjes. Tevens kregen alle chauffeurs een envelop met daarin het Freedom Memorial Tour magazine, een voertuigschild, een herinneringsspeld en consumptiebonnen.

Klokslag 09.30 uur gingen we van start. De Pipeband voorop en al dat 'Groene spul' er achteraan. Bij het zien van het massaal opgekomen publiek, hadden we als organisatie gelijk het stellige gevoel dat de 'Tour' niet voor niets werd verreden. De betrokkenheid van de mensen bij de 'bevrijders van toen' was gelijk duidelijk voelbaar. De veteranen namen het warme applaus, soms bewogen, maar zeker met veel voldoening in ontvangst. Na een kort optreden van de Pipeband bij huize St Jozeph, kwam er een einde aan bezoek aan Hooglanderveen en vertrokken we richting Terschuur.

Hier aangekomen bleek dat het hele dorp en omgeving was uitgelopen. De veteranen kregen hier een roos en tekeningen van de schoolkinderen Iets wat zij bijzonder waardeerden. Ook hier was net zoals in Hooglanderveen en eigenlijk de hele dag, dat de mensen op de Noord-West Veluwe nog lang niet zijn vergeten wat er in 1940-1945 is gebeurd. De vlaggenzee langs de route zorgde ook hier voor een warm gevoel bij alle deelnemers.

De volgende plaats op de route was Zwartebroek. Bij dorpshuis de Belleman stond een peloton soldaten ons op te wachten. Samen met hen en natuurlijk ook hier weer de Pipeband maakten we ons op voor een gloedvol defilé door de kom van Zwartebroek. Het dorp was prachtig versierd met onder andere een Ereboog, 36 uit triplex gezaagde en daarna aangeklede soldaten en heel veel vlaggen. Ook waren er in het dorp diverse herinneringsplaatsen gecreëerd waar de mensen door het lezen van gedeeltes van ons Freedom Memorial Tour magazine, weer even terug konden naar toen.
Nadat de Pipeband onderweg nog een optreden verzorgde, ging het defilé verder op naar de Belleman.

Hier kon men aanschuiven voor een uiterst goed verzorgde lunch met een heerlijk fruithapje toe. Ook kregen we hier allemaal nog een consumptie aangeboden door de Belleman. Ondertussen konden we genieten van zang van Say-Yes. Ze hadden voor deze gelegenheid liedjes ingestudeerd die met de oorlog te maken hebben. Zelfs het Canadese volkslied werd gezongen. U zult begrijpen dat we als organisatie de Stichting Terbroek heel erg dankbaar zijn voor hun ondersteuning. Zonder hen was de invulling van de dag, absoluut van een lager niveau geweest.

De tijd vloog natuurlijk, maar redelijk op tijd gingen we na Zwartebroek richting Nijkerk. Bij Albert Heyn ( onze sponsor van de voertuigschildjes ) stelden we ons op voor het defilé. Vergezeld door 2 muziekcorpsen, gingen we als organisatie met onze Jeeps voorop door de stad Nijkerk, in de richting van het stadhuis. Ook Nijkerk liet merken, de vrijheid lief te hebben en te koesteren, getuige het vele publiek wat ook hier op de been was. Ons bezoek aan Nijkerk werd besloten met een staticshow en een optreden van de pipeband.

De volgende plaats die we aan zouden doen was Putten. Na langs de twee plaatselijke bejaardentehuizen ( de Schauw en Elim ) te zijn gereden naderden we de kom van het dorp. De ontvangst hier was werkelijk onvoorstelbaar. Het hele centrum was één grote mensenzee. Putten dat, zoals u zeker bekend is, zo heeft moeten lijden onder de wrede bezetter en waar de verwerking van dit alles in diverse mensenharten ongetwijfeld nog steeds zorgt voor veel verdriet, liet zien ook blij te kunnen zijn met 65 jaar vrijheid.
Het grandioze defilé had volgends de Barneveldse krant overeenkomsten met de Alpe de Huez tijdens de Tour de France. Na nog door Visgilde Foppen op heerlijke haring en door de Oranjevereniging op de toepasselijke Oranjebitter te zijn getrakteerd, vertrokken we naar het monument aan de Voorthuizerstraat.

Dit monument is ter nagedachtenis aan de 4 Canadese soldaten die in de nacht van de bevrijding van Putten, hier helaas het leven hebben gelaten. Namens de Stichting Oktober'44 legde Evert de Graaf hier een krans en tevens sprak hij een aantal indrukwekkende en waardevolle woorden. Wat veel indruk maakte, was dat de Nederlandse veteranen hier witte anjers legden. Samen met de Canadezen vochten zij eigenlijk voor dezelfde zaak. Het feit dat het leven van de slachtoffers hier een einde nam en de Nederlanders nu op ver gevorderde leeftijd hun nagedachtenis hiet stonden te eren, geeft maar weer aan dat niets in het leven zeker en voorspelbaar is.

Inmiddels liepen we iets achter op het door ons opgestelde tijdschema, dus gingen we snel naar de eindplaats van de 'Tour' Voorthuizen. Op de Noordersingel stelden we ons op voor het laatste defilé van de dag. Samen met opnieuw een peloton soldaten en de Pipeband gingen we met onze voertuigen door Voorthuizen. Natuurlijk onder de schitterende ereboog ( met een bedanktekst voor de veteranen ) op de Apeldoornsestraat door, maar ook hier werden de plaatselijke senioren niet vergeten. De inwoners van 'Nieuw Avondrust' zullen alleen hun eigen gedachten hebben gehad. Zij hebben allen de 'donkere' tijd aan den lijve ondervonden en zullen, indien mogelijk, weer teruggedacht hebben aan toen. We hopen intens dat we, waar nodig, een klein steentje hebben kunnen bijdragen bij weer een klein stukje verwerking van al die vreselijke gebeurtenissen.

Uiteindelijk trokken we toegejuicht door ook hier weer veel publiek naar het Oranje terrein. Hier kon iedereen met een Chaffee tank bij de ingang, een Re-enactment groep en muziek van een Glenn Miller band weer helemaal terug in de tijd. Absoluut een heel sfeervol gebeuren.
Tot slot was er op het terrein een goede gelegenheid om de voertuigen te parkeren voor een staticshow, die over belangstelling niet te klagen had. Integendeel zelfs. Omdat we inmiddels wel trek gekregen hadden, werden we naar een grote tent gedirigeerd waar meer dan perfect voor ons natje en droogje was gezorgd.

Ondanks dat we iedere sponsor/adverteerder meer dan dankbaar zijn, vinden we het als organisatie op zijn plaats om hier apart de Oranjevereniging Voorthuizen nogmaals te bedanken. Met behulp van Struik en de Elstar konden we genieten van een heerlijke maaltijd, die goed op temperatuur en met goed 'gereedschap' ( geen plastic ) naar binnen gewerkt kon worden.

Zo kwam er een einde aan een gedenkwaardige dag. Als organisatie moeten we eerlijk bekennen meerdere momenten met een brok in de keel rond te hebben gereden en gelopen. We gaan er echter van uit hierin niet de enige te zijn. Allebei vonden we het fijn dit te hebben kunnen doen. Voor de jongeren, die min of meer verantwoordelijk zijn voor een 'vrije toekomst', maar eigenlijk nog meer voor de ouderen die 'echt' weten wat het is om niet vrij te zijn. De 90 jarige veteraan die ons met tranen in de ogen verzekerde deze dag niet graag gemist zou hebben, staat ons dan ook nog helder op het netvlies.

Graag willen we besluiten met het thema van de dag:

.

Onze fotograaf ( Foto Sprint uit Putten ) heeft u waarschijnlijk wel de gehele dag met zijn camera in de aanslag rond zien lopen ( Ook geheel vrijwillig ). Het resultaat is dat hij ons 600 foto's heeft gestuurd. We zijn momenteel druk bezig alles te sorteren en zijn blij u hier de eerste serie foto's te kunnen tonen.
Blijf wel regelmatig kijken, want er komt nog ( veel ) meer.

Met vriendelijke groeten,

Joop van Middendorp.
Teunet E Knoppert